Zewnętrznie stosowana była przy oparzeniach, trudno gojących się ranach i chorobach skórnych oraz do płukania jamy ustnej.
W lecznictwie ludowym stosowano doustnie odwar z kwiatów jasnoty w biegunkach niemowląt i małych dzieci.
Roślina jadalna Liście można przyrządzać jak szpinak, mają delikatny korzenno-grzybowy smak. Mogą byś składnikiem sałatek, zup, zapiekanek warzywnych, pizzy i tart. Kwiaty nadają się do dekoracji potraw.
Obecność w kulturze Okaz jasnoty białej, bardzo wiernie odwzorowany, występuje w tle malarskim jednej ze scen ołtarza Wita Stwosza w Kościele Mariackim w KrakowieWładysław Szafer: Kwiaty w ołtarzu Wita Stwosza, w: "Kwiaty w naturze i sztuce", Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958, s. 102-117.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rośliny lecznicze Kategoria:Jasnotowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza