Jerzy Jan Wiśniewski (ur. 1 stycznia 1928 w Kołakach Kościelnych, zm. 30 października 1983 w Krakowie) – polski historyk, genealog, badacz dziejów osadnictwa w Polsce. Brat polskiego astronoma Wiesława Wiśniewskiego.
Życiorys W 1951 uzyskał na Uniwersytecie Poznańskim magisterium z historii. W 1953 roku związał się na stałe z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Najpierw pracował w Zakładzie Historii Pomorza w Poznaniu, a od 1968 – w Pracowni Słownika Historyczno-Geograficznego Polski Średniowiecznej w Krakowie, od 1974 – kierownik i redaktor tej Pracowni. Był uczniem profesora Gerarda Labudy. Stopień naukowy doktora obronił w 1960 na podstawie pracy Rozwój społeczno-gospodarczy Szczecina w latach 1713–1805. Habilitację uzyskał w 1965 na podstawie rozprawy Dzieje osadnictwa w powiecie sejnenskim od XV do XIX wieku, a tytuł profesora nadzwyczajnego przyznano mu w 1974 roku. Redaktor Polskiego Słownika BiograficznegoJacek Laberschek, Wspomnienie o Profesorze Jerzym Wiśniewskim, „Teki Krakowskie”, Z. 8: 1998, s. 175–178..