thumb|Konfesja św. Stanisława Kazimierczyka w Kościele Bożego Ciała w Krakowie. Stanisław Kazimierczyk (właściwie Stanisław Sołtys, Stanisław zwany Kazimierczykiem, Stanisław Kaźmierczyk; ur. 27 września 1433 w Kazimierzu, zm. 3 maja 1489 tamże) – polski duchowny katolicki, prezbiter, kanonik laterański, kaznodzieja i duszpasterz krakowski, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys thumb|Dziewiętnastowieczne przedstawienie świętego Stanisława wraz ze św. Janem Nepomucenem
Według autora najstarszego żywota, spisanego w 1609 r. był synem rajcy Kazimierza, Macieja zwanego Sołtysem (Scoltetus) i Jadwigi. Po ukończeniu szkoły parafialnej przy kościele Bożego Ciała w Krakowie kontynuował naukę na Akademii Krakowskiej. Wstąpił do zakonu kanoników regularnych laterańskich, a po uzyskaniu święceń kapłańskich (1456) pełnił funkcję kaznodziei, mistrza nowicjatu, przeora i spowiednika w kościele Bożego Ciała. Stopień bakałarza uzyskał w 1461. Według późniejszych hagiografów w 1466 uzyskał stopień magistra z filozofii, a w 1467 z teologii.