Do zamku prowadziła droga przez most zwodzony nad fosą i wąską bramę o szerokości 3 m, natomiast w północnym odcinku muru zachodniego mieściła się wąska brama boczna (furta), prowadząca na zamkowy dziedziniec. Do północnego muru (od strony doliny Głowni) przylegały dwukondygnacyjne zabudowania mieszkalne, zbudowane na planie zbliżonym do czworoboku o wymiarach 9,5 x 19,5 m, posiadające cztery pomieszczenia mieszkalne. Część mieszkalna zamku była podpiwniczona. Na skale na wprost bramy mogła stać niewielka kaplica zamkowa. Ciasny dziedziniec mieścił w północno-wschodnim narożniku wieżę, a przy murze znajdowały się stajnie, zabudowania gospodarcze i pomieszczenia dla załogi.
Od XVI w. ruiny służyły jako źródło kamienia budowlanego. Dzięki temu odsłonięte zostały zawalone pierwotnie gruzem dolne, sklepione kondygnacje, fragmenty schodów itp.
Funkcja zamku Strzegł drogi handlowej biegnącej przez Przełęcz nad Porębą do Czech. Pełnił funkcję ośrodka feudalnej władzy nad rozległą okolicą, obejmującą część Gór Bystrzyckich, Wysoczyznę Międzylesia i zachodnie stoki Śnieżnika, zwaną państwem śnielińskim (Śnielin). Spełniał funkcję tytularnej siedziby zarządu dóbr międzyleskich.