Filip Wacław Hauman (ur. 1754, zm. 30 stycznia 1829 w Uścimowie) – generał major Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Dzięki protekcji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego ukończył Szkołę Rycerską w Warszawie i w 1775 roku wstąpił w stopniu porucznika do 12 Regimentu Pieszego. W 1777 roku został sztabskapitanem w regimencie dowodzonym przez Kaliksta Ponińskiego. 11 stycznia 1790 roku zakupił patent i awansował na podpułkownika. W 1791 roku wraz z bratem Antonim został nobilitowany i otrzymał herb szlachecki Bronisz.

Podczas wojny polsko-rosyjskiej 1792 roku dowodził w stopniu pułkownika 12 Regimentem Pieszym Koronnym. Odznaczył się w bitwach pod Ostrogiem, Zieleńcami, Włodzimierzem i Dubienką.

Za bitwę pod Zieleńcami otrzymał krzyż kawalerski orderu Virtuti MilitariXsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lwów 1881, s. 85. Po zakończeniu kampanii odmówił wstąpienia do wojska rosyjskiego i powrócił do kraju. W 1793 roku król powierzył mu dowództwo 10 Regimentu Pieszego.