Mnożnik jest również miernikiem dźwigni finansowej oraz wskazuje na stosunek zaangażowanych w firmie kapitałów własnych i obcych, bowiem można wyrazić go również następującą relacją:
1 / 1 – (zobowiązania / aktywa).
Ponieważ stosunek zobowiązań do aktywów jest wskaźnikiem ogólnego zadłużenia (ang. Debt Ratio, DR), mnożnik można sprowadzić do następującej postaci:
1 / 1-DR.
Wnioski Wnioski, które można wyciągnąć z analizy dźwigni finansowej są następujące: 1. Dźwignia finansowa, a więc i ryzyko bankructwa, określane również jako ryzyko niewypłacalności (którego źródłem jest wysoki poziom zadłużenia i w konsekwencji wysokie koszty obsługi zadłużenia) rośnie wraz ze wzrostem kosztów finansowania (odsetek), będących konsekwencją wzrostu stóp procentowych. 2. Aby wystąpił pozytywny (dodatni) efekt dźwigni finansowej, wartość zysku operacyjnego możliwego do osiągnięcia przez przedsiębiorstwo powinna być większa od iloczynu stopy oprocentowania długów (kredytów i pożyczek) i wartości ogółem zainwestowanego w przedsiębiorstwo kapitału, czyli:
Zysk operacyjny > kD * Kapitał całkowity gdzie: kD – jest to stopa oprocentowania długu, zaś przez kapitał całkowity rozumiemy sumę kapitału obcego i własnego.