Aresztowany przez Niemców 13 kwietnia 1944 i więziony na Szucha i na Pawiaku, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego Stutthof.

Losy powojenne Po jego wyzwoleniu w 1945 przez wojska sowieckie, powrócił do Poznania. Po zakończeniu wojny był współorganizatorem Instytutu Zachodniego, a od kwietnia 1946 był redaktorem „Przeglądu Zachodniego”, a w latach 1948–1949 kierownikiem działu wydawniczego Wydawnictwa „Pallottinum”. W marcu 1949 został aresztowany i skazany na 8 lat więzienia. W 1953 zwolniony, a w 1957 zrehabilitowany. W latach 1953–1961 pracował w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk, Instytucie Zachodnim i Księgarni św. Wojciecha. Od 1959 do 1964 prowadził redakcję krajową pisma „Cahiers Pologne Allemagne”, wydawanego w Paryżu. W latach 1964–1965 wykładał również socjologię w Arcybiskupim Seminarium we Wrocławiu i latach 1957–1966 w Duchownym Seminarium Zagranicznym w Poznaniu. Na Uniwersytecie Adama Mickiewicza otrzymał w 1961 stopień doktora praw za pracę Dziecko w systemie hitlerowskim. Zmarł 19 września 1966 i pochowany na cmentarzu Górczyńskim. Był odznaczony w 1961 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy

Bibliografia Halina Sosnowska – „Gościńce i rozstajne drogi. Opowieść rodzinna” 2002,

Linki zewnętrzne