Bez leczenia śmiertelność szacuje się na około 7%, ale po leczeniu zmniejsza się do 0,5–3%.
Typowe objawy zatrucia obustronnego obejmują natychmiastowy piekący ból, zawroty głowy, nudności, wymioty, pocenie się, ból głowy, masywny obrzęk ugryzionej kończyny, krwotoczne pęcherzyki, miejscową martwicę, krwawienie z nosa i dziąseł, wybroczyny, rumień, niedociśnienie, tachykardię, koagulopatię z hipofibrinogenemią i małopłytkowość, hematemesis, smoliste stolce, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok śródmózgowy i niewydolność nerek wtórną do niedociśnienia i dwustronnej korowej martwicy. Zwykle wokół miejsca ukąszenia występuje przebarwienie, a na tułowiu lub kończynach mogą pojawić się wysypki.
Ogólnie śmierć jest następstwem niedociśnienia wtórnego, niewydolności nerek i krwotoku wewnątrzczaszkowego.
Tak jak prawie wszystkie grzechotnikowate, żararaki rodzą w pełni uformowane młode. Do kopulacji dochodzi wśród gałęzi, samica po zapłodnieniu zatrzymuje jaja w swym ciele. W przeciwieństwie do jaj większości węży, które są otoczone pergaminową osłonką, zarodki żararaki otacza cienka, przezroczysta błona. Każdego roku samica może wydać na świat 12 lub więcej młodych.