Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 65..
W przekazie Jana Długosza pojawiła się mylna informacja o śmierci królewny nie po trzech tygodniach, a po trzech dniach, jak również wzmianka o wyjątkowo długim ukrywaniu tego faktu przed matkąJ. Długosz, Roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, księga 10, 1370-1405, tłum. J. Mrukówna [w:] Dzieło Jadwigi i Jagiełły, wybór i opr. W. Biliński, Warszawa 1989, s. 250 (Królowa Jadwiga urodziła dziewczynkę, która nazwana Elżbietą Bonifacją zmarła w ciągu trzech dni.); Henryk Perzanowski, Kanonik Krakowski ks. Jan Długosz o Królowej Jadwidze, "Analecta Cracoviensia", XII, 1980, s.193-209.. Tak wczesną datę śmierci Elżbiety Bonifacji podawali za Długoszem kolejni pisarze, czasami uznając dzień św. Małgorzaty za moment ostatecznego ujawnienia Jadwidze prawdy o tragicznym losie córeczkiWersję Długosza rozpowszechnił m.in. bardzo popularny herbarz Paprockiego: B. Paprocki, Herby Rycerstwa Polskiego, Kraków 1584, s. 766. W XIX i XX w. wyznaczano zgon Elżbiety Bonifacji na 24 bądź 25 czerwca 1399 r.