Śmierć Grzegorza VII nie zakończyła sporu, który ciągnął się przez cały pontyfikat Urbana II. W roku 1111 następca Henryka IV, Henryk V, porozumiał się z papieżem Paschalisem II. Cesarz zrzekł się inwestytury świeckiej pod warunkiem rezygnacji duchowieństwa z otrzymywanych posiadłości lennych. Układ ten nie doszedł jednak do skutku z powodu oporu duchowieństwa. Henryk V uznał to za niedotrzymanie postanowień układu i uwięził papieża, a ten ustąpił i uznał inwestyturę cesarza za legalną. Po wyjściu na wolność Paschalis pod wpływem otoczenia odwołał swoją poprzednią deklarację.
Kompromis Ostatecznie konflikt między cesarstwem a papiestwem został rozwiązany we wrześniu 1122 roku na mocy konkordatu w Wormacji, zawartego między papieżem Kalikstem II a cesarzem Henrykiem V. Postanowienia konkordatu zostały potwierdzone rok później na pierwszym soborze laterańskim.
Przedstawienia w kulturze Spór o inwestyturę został opisany w powieści historycznej „Tiara i korona” Teodora Jeske-Choińskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Artykuł „Imperium św. Piotra” poruszający temat sporu o inwestyturę
Kategoria:Antyklerykalizm Kategoria:Filozofia średniowieczna Kategoria:Historia Kościoła katolickiego w Niemczech Kategoria:Historia Niemiec w średniowieczu Kategoria:Historia papiestwa Kategoria:Konflikty Kategoria:Pełne średniowiecze Kategoria:Religia w średniowieczu