Kazimierz Kamieński ps. „Gryf”, „Huzar” (ur. 8 stycznia 1919 w Markowie-Wólce, zm. 11 października 1953 w Białymstoku) – oficer rezerwy Wojska Polskiego, dowódca partyzancki AK, AKO i Zrzeszenia WIN, jeden z najdłużej walczących żołnierzy antykomunistycznego podziemia niepodległościowego.
Życiorys Był synem Franciszka Kamieńskiego, rolnika i Aleksandry z domu Spaleńskiej. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Hodyszewie, a następnie Gimnazjum Handlowego w Wysokiem Mazowieckiem. Maturę zdał w 1938 r.. Służbę wojskową odbył w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w GrudziądzuKapitan Kazimierz „Huzar” Kamieński.
Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. w szeregach 9. Pułku Strzelców Konnych. Po bitwie pod Kockiem dostał się do niewoli niemieckiej. Był osadzony w lotniczych hangarach w Dęblinie, ale udało mu się zorganizować fałszywe dokumenty, z których wynikało, że do niewoli wzięto go przypadkowo.