Po rewolucji roku 1848 Ornano wycofał się początkowo z życia publicznego, ale kuzyn Napoleon III wkrótce namówił go do powrotu. Philippe Antoine został w 1849 deputowanym z departamentu Indre i Loara, w roku 1852 senatorem, w tym samym roku Wielkim Kanclerzem orderu Legii Honorowej, w 1853 gubernatorem Kościoła Inwalidów i wykonawcą testamentu Napoleona I. W dzień uroczystego przeniesienia trumny Napoleona z kaplicy św. Hieronima do granitowego sarkofagu, w którym do dziś spoczywa, 2 kwietnia 1861 Philippe Antoine d’Ornano został mianowany marszałkiem Francji. Zmarł osiemnaście miesięcy później. Nazwiskiem jego nazwano jeden z bulwarów paryskich.
Bibliografia Antoine Philippe Rodolphe Comte d’Ornano, Marie Walewska, „épouse polonaise” de Napoléon, Paris 1937 Biographie Générale, Tome 38, Paris 1862 http://roglo.eu/roglo?lang=pl&m=NG&n=Philippe+Antoine+d%27Ornano&t=PN
Philippe Antoine d’Ornano Kategoria:Marszałkowie Francji Kategoria:Hrabiowie I Cesarstwa Francuskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego