W 1805 Douglas, bazując na swych przemyśleniach i doświadczeniach, napisał książkę Observations on the present state of the Highlands of Scotland, with a view of the causes and probable consequences of emigration. Książka bardzo źle przyjęta przez brytyjską służbę kolonialną, kształtująca politykę emigracyjną, stała się rozchwytywaną pozycją wśród niezależnej opinii publicznej. Douglas stał się jedną z najbardziej znanych i najpopularniejszych postaci swego czasu w Wielkiej Brytanii. Popularność stała się przepustką do polityki i londyńskich wyższych sfer. W 1807 został powołany do Izby Lordów. Został też członkiem elitarnych towarzystw Royal Society i Alfred Club.
W czasie swej podróży po Ameryce Północnej w 1808, w czasie której odwiedził Halifax, Boston, Montreal i Toronto, osobiście zapoznał się z możliwościami emigracji do Ameryki. W czasie spotkania z przedstawicielami Kompanii Zatoki Hudsona zawarł umowę na utworzenie kolonii w dolinie rzeki Red River, w dzisiejszej Manitobie. Blisko 300 tysięcy kilometrów kwadratowych ziemi, tzw. Koncesja Selkirka, została nabyta przez niego za symboliczną sumę dziesięciu szylingów. Od 1811 na tereny koncesji zaczęli napływać szkoccy koloniści. Douglas pozostał protektorem kolonii, reprezentując ją w sądach w czasie sporów prawnych z kompaniami Zatoki Hudsona i Północno-Zachodniej.
Kategoria:Szkoci Kategoria:Urodzeni w 1771 Kategoria:Zmarli w 1820