21 listopada 2008 roku, Knicks oddali w wymianie do Golden State Warriors swojego najlepszego strzelca w poprzednim sezonie Jamala Crawforda, otrzymując w zamian Ala Harringtona. Godzinę później pozbyli się oni również Zacha Randolpha i Mardy Collinsa, dostając w zamiano od Los Angeles Clippers Cuttino Mobleya i Tima Thomasa. Te ruchy były pierwszą częścią zapowiadanego czyszczenia budżetu klubowego przez Donniego Walsha, by latem 2010 roku powalczyć o najlepszych wolnych agentów, którymi byli LeBron James, Dwyane Wade, Chris Bosh i Amar’e Stoudemire. W lutym 2009 roku, Knicks wymienili też Tima Thomasa, Jerome Jamesa, i Anthony’ego Robersona do Chicago Bulls, Malika Rose’a do Oklahoma City Thunder za Chrisa Wilcoxa.
Od dawna trwające kontrowersje związane ze Stephonem Marburym zakończyły się, gdy obie strony zgodziły się na wykupienie przez Knicks jego kontraktu, co później pozwoliło Marubary’emu na podpisanie umowy z Boston Celtics. Mimo częstych zmian w składzie, Knicks w pierwszym sezonie pracy Mike D’Antoniego poprawili swój bilans o 9 zwycięstw, notując ich łącznie 32 oraz 50 porażek.