W 1976 został radnym departamentu Calvados, w latach 1979–1991 stał na czele rady generalnej tego departamentu. W 1967 po raz pierwszy uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję w wyborach w 1968, 1973, 1978, 1981, 1986 i 1988.

Był członkiem rządów, którymi kierowali Jacques Chirac i Raymond Barre. Zajmował stanowiska ministra przemysłu i badań naukowych (od maja 1974 do marca 1977), kultury i środowiska (od marca 1977 do kwietnia 1978), środowiska i warunków życia (od kwietnia 1978 do maja 1981) oraz kultury i komunikacji (od marca do maja 1981). Jako minister kultury doprowadził do zwiększenia środków na finansowanie wyposażenia muzeów, a także do opracowania projektu ustawy prowadzącej do dokończenia budowy Muzeum Picassa w Paryżu i budowy Musée d’Orsay.

Pod koniec lat 80. dołączył do działającej na rynku prasowym grupy Socpresse Roberta Hersanta, pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego.

Zmarł na skutek obrażeń doznanych w wyniku potrącenia przez samochód.