mały|1 karta Kanonów Apostolskich, Collectio conciliorum Dionysiana, ok. 500 rok Kanon (łac. canon – reguła, prawidło, przepis, z gr. κανών – miara, zasada, wzorzec) – przepis (artykuł) prawa kościelnego, lub artykuł w orzeczeniu dogmatycznym Kościoła.
Sens i zastosowanie Określenie kanon było używane przez starożytnych Greków i Rzymian m.in. w sensie prawnym, lecz w znaczeniu bardziej ogólnym, jako reguła, prawidło, niż νόμως – lex. W Nowym Testamencie słowo κανών występuje m.in. w Liście do Galatów 6, 16, jako zasada postępowania, której mają trzymać się chrześcijanie, w oparciu wyłącznie o Jezusa Chrystusa. Dlatego na łacinę zostało przetłumaczone w Biblii jako regula. Określenie to posłużyło zatem św. Pawłowi Apostołowi do wyrażenia konkretnych wskazań życiowych, użyte w tym kontekście odnosi się do nowości życia w Chrystusie i związanego z tym postępowania, które zjednuje wiernemu pokój i miłosierdzie.