Podejmowano także nieśmiałe próby w Birmie w latach 1950 (przez czcigodnego Mahasi Sayadaw) i 1970 (przez Sayagyi U Ba Khin) jednak dla kobiety dostępne były jedynie niższe święcenia. W Tajlandii stworzono Nun Institution of Thailand przy świątyni Wat Bovorn Nives, gdzie samaneri (nowicjuszki) mogły studiować i osiągnąć dziewiąty stopień Parien (najwyższy poziom edukacyjny mnicha), lecz wciąż nie mogły być mniszkami.
Ta sytuacja trwała do lat 90., gdy czcigodny Pandit Narawala Dhammaratana Thero studiując zakony mniszek w Chinach odkrył, że tamtejsza tradycja wyświęceń została zapoczątkowana przez bhikkhuni z Anuradhapury na Sri Lance w 429 roku ery zachodniej. Zgromadził on wokół siebie postępowych mnichów i 8 grudnia 1996 doprowadził do wyświęcenia 11 Dasa Sila Mata na bhikkhuni. Ceremonia odbyła się w świątyni Saranath w Indiach, prowadzona przez therawadińskich mnichów w obecności czcigodnego M. Vipulasary, przewodniczącego „Parama Dhamma Chetiya Pirivena” i prezesa „Mahabodhi Society” oraz przedstawicieli „World Sangha Council”, „Sakyadhita International Organisation of Buddhist Women” i koreańskich mniszek. Wyświęcone w Saranath mniszki powróciły na Sri Lankę by tam, 12 marca 1998 wyświęcić 23 Dasa Sila Mata na bhikkhuni.