Topologie punkt-wielopunkt (P2MP) zakładają poprowadzenie pojedynczego światłowodu „transportowego” z centrali do punktu rozgałęzienia. Stamtąd układany jest do abonenta pojedynczy światłowód.
W technologii pasywnej sieci optycznej, takiej jak GPON, wykorzystuje się w punktach rozgałęzienia pasywne splitery optyczne, a dane są szyfrowane, dzięki czemu użytkownicy otrzymują wyłącznie dane dla nich przeznaczone. Technologia aktywnego Ethernetu również może być wykorzystywana do kontrolowania dostępu abonenta w topologii punkt-wielopunkt, jednakże wymaga umieszczenia w terenie przełączników sieci Ethernet. Każdy z klientów posiada logiczne łącze punkt-punkt, a użytkownik końcowy wysyła i odbiera wyłącznie dane dla niego przeznaczone.
Topologie punkt-punkt (P2P) zapewniają światłowody pomiędzy węzłem dostępowym a abonentem. Każdy z abonentów posiada bezpośrednie połączenie z przeznaczonym wyłącznie dla niego światłowodem. Droga od centrali do klienta może składać się z kilku odcinków światłowodów połączonych spojeniami lub złączami rozłączalnymi, ale stanowi ciągłą drogę optyczną od węzła dostępowego do mieszkania.