nich (m¹), ich іх nich, jich nich, jich njih, ih nich, jich них, их nich, ich njih, jih њих, их них, їх C. im тям*, на тях, им ім nim, jim nim, jim njima, im nim, jim ним, им ним, им nim, im njim, jim њима, им їм B. nich (m¹), ich (m¹), je (ż, n) тях, ги іх ně, je nich (m¹), jich (m¹), nje (ż, n), je (ż, n) njih, ih nich (m¹), jich (m¹), nje, je (ż, n) нив, ги них, их nich (m¹), ne (ż, n), ich njih, jih, -nje њих, их них, їх N. nimi імі nimi, jimi nimi njima nimi ними, ими nimi njimi њима ними Msc. nich іх nich nich njima nich них nich njih њима них
¹ żywotny; ² nieżywotny; ³ używany w czasie przeszłym po czasowniku pomocniczym je; * przestarzałe lub poetyckie; ** potoczne
Odmiana zaimka zwrotnego „się” M. – D. siebie C. sobie/se B. siebie/się N. (ze) sobą Msc. (o) sobie W. –