Noel-Joseph Ritchot (ur. 25 grudnia 1825, zm. 16 marca 1905) – misjonarz katolicki działający w XIX w. w Kanadzie.
Ritchot włączył się w służbę misyjną w 1855 pracując na obszarach Ziemi Ruperta by w końcu zostać proboszczem zdominowanej przez Metysów parafii św. Norberta. W 1869 znalazł się w centrum rebelii nad Rzeką Czerwoną. W 1870 został włączony do trzyosobowej delegacji zbuntowanej kolonii na negocjacje z rządem Kanady w Ottawie, których wynikiem było utworzenie nowej prowincji Manitoba. Ritchcot spośród trzech negocjatorów wysunął się na dominującą pozycję, twardo obstając przy żądaniach rebeliantów.
Resztę życia Ritchot spędził w Manitobie. W 1897 został mianowany wikariuszem generalnym diecezji św. Bonifacego (Manitoba), a krótko przed śmiercią w 1905 jej dziekanem.
Członkowie delegacji zostali tak wybrani by reprezentowała ona trzy główne grupy ludności zamieszkujące kolonię. Ritchot był rzecznikiem Metysów, Black mieszkańców Anglosaskich, a Scott mieszkańców pochodzących z USA. W czasie negocjacji Scott, nie reprezentujący większej siły, był na ogół ignorowany. Black już na początku zadeklarował swe poparcie dla propozycji rządowych. Jedynie Ritchot był twardym negocjatorem. W szczególności obstawał przy żądaniu przyznania amnestii wszystkim rebeliantom.