Jest to plan działania polegający na promowaniu w społeczeństwie i środowiskach akademickich poglądów o kryzysie teorii ewolucji oraz uprzywilejowaniu filozoficznego stanowiska naturalizmu jakie kryje się za ideami Darwina, które przyczynić się mają ostatecznie do łatwiejszej popularyzacji idei kreacjonistycznych.
Zdaniem Johnsona nie istnieje mocne świadectwo na rzecz Darwinowskiej teorii ewolucji według której całą różnorodność życia był zdolny wytworzyć przypadkowy i nie prowadzący do celu proces naturalny będący „ślepym zegarmistrzem”. Tezę tę: zamaskowuje się jako coś, co udowodniono na podstawie świadectwa naukowego. W rzeczywistości zaś świadectwo, iż mechanizm mutacji i doboru może stworzyć nowe złożone organy lub nowe typy organizmów jest bardzo słabe, jeśli w ogóle istnieje. — Phillip E. Johnson, „Głośna „herezja” w świątyni Darwina” Przekonanie co do jej prawdziwości opiera się jednak tylko na akceptacji metafizycznego naturalizmu, a nie nauki empirycznej.