Geza Vermes (ur. 22 lipca 1924 w Makó na Węgrzech, zm. 8 maja 2013 w Oxfordzie) – brytyjski historyk pochodzący z rodziny węgierskich Żydów, specjalista od starożytnej Palestyny, rękopisów z Qumran i w ogóle literatury w języku aramejskim, a także Jezusa historycznego.
Życiorys Jego rodzina przyjęła chrzest, gdy miał 7 lat, ale rodziców nie uchroniło to przed śmiercią w czasie II wojny światowej; zginęli jako ofiary Holokaustu.
Po wojnie został księdzem, w Paryżu i na Uniwersytecie Katolickim w Lowanium (Belgia) studiował historię i języki orientalne, a w 1953 obronił doktorat z teologii na temat rękopisów z Qumran. W 1957 wystąpił z Kościoła katolickiego.
W latach 1957–1965 wykładowca na Uniwersytecie w Newcastle upon Tyne. W latach 1965–1994 na Oxford University, gdzie został profesorem. Od 1971 redaktor „Journal of Jewish Studies”. Od 1991 roku był szefem Oxford Forum for Qumran Research. O jego pracy nad zwojami z Kumran mówi autobiograficzna książka Providential Accidents.