Podróżnik za radą czarodziejki Kirke, która zabroniła mu też wszelkich prób walk czy zemsty na potworze, zamiast tego nakazując modlitwę do matki potwora – Kratais, zdecydował się przepłynąć bliżej Scylli, wybierając mniejsze zło – żarłoczny potwór porwał sześciu ludzi z jego statku o imionach Amfinomos, Anchimos, Ormenios, Ornytos, Sinopos, Stesjos. Reszta załogi pożeglowała dalej w kierunku wyspy Heliosa Sycylii. Gdy po opuszczeniu wyspy Heliosa wody zaniosły samotnego Odysa znowu w kierunku dwóch potworów, wir porwał go wraz z masztem zatopionego statu ku Charybdzie.
Później analogiczną drogę przebył uciekinier z Troi, Eneasz. Podobnie jak Jazonowi, płynącemu na Argo i wspieranemu przez Herę, udało mu się przeżyć dzięki pomocy bogów.
Inna wersja mitu o Eneaszu mówi, że nie chciał on ryzykować przeprawy przez groźną cieśninę. Zamiast tego opłynął całą Sycylię, wybierając dłuższą, ale bezpieczniejszą drogę.