thumb|200px|Wiązki przewodzące widoczne w przekroju poprzecznym ogonków liściowych selerów zwyczajnych Wiązki przewodzące, wiązki łykodrzewne, wiązki sitowo-naczyniowe – pasma tkanki przewodzącej u roślin naczyniowych, składające się z łyka i drewna. Ich system rozciąga się od korzeni do łodyg i liści. Łyko składa się z żywych komórek (poza martwymi włóknami sklerenchymatycznymi), jego zadaniem jest przewodzenie asymilatów od organów asymilujących do całej rośliny. Drewno składa się z komórek martwych (poza żywym miękiszem drzewnym) i przewodzi wodne roztwory soli mineralnych od korzenia do liści, pełni ponadto funkcje wzmacniające.
Rodzaje wiązek przewodzących Układ drewna i łyka tworzących wiązkę przewodzącą może być różny. Wyróżniane są następujące rodzaje wiązek przewodzących: Kolateralne, składające się z pojedynczych pasm drewna i łyka. Łyko położone jest po stronie kory pierwotnej. Bikolateralne, składające się z dwóch pasm łyka przedzielonych pasmem drewna. Koncentryczne hadrocentryczne, w których drewno otoczone jest łykiem, leptocentryczne, w których łyko otoczone jest drewnem.
W niektórych wiązkach pomiędzy warstwą drewna i łyka pozostaje niezróżnicowane prokambium. Takie wiązki nazywane są wiązkami otwartymi.