Piotr III dowiedział się o spisku bardzo późno. Zaskoczenie było pełne. Kolejni jego dotychczasowi zwolennicy przechodzili na stronę Katarzyny. Feldmarszałek Burkhard Münnich doradzał, aby Piotr wyjechał do Petersburga i spotkał się z ludem. Inni radzili wyjazd do twierdzy kronsztadzkiej. Ostatecznie były cesarz schronił się w Oranienbaumie. Stamtąd wysłał list do Peterhofu, w którym zrzekał się praw do tronu, prosząc o zezwolenie na wyjazd do Holsztynu. Katarzyna zredagowała oficjalny akt „dobrowolnego” zrzeczenia się tronu. Piotr podpisał dokument bez sprzeciwuWładysław A. Serczyk, op. cit., s. 129.. Był bezradny. Osadzono go w areszcie domowym w pałacu w koło Petersburga. 17 lipca został zamordowany przez oficerów gwardii (najprawdopodobniej, gdyż nie można wykluczyć, że zmarł śmiercią naturalną). W oficjalnym komunikacie jako przyczynę śmierci podano „atak kolki hemoroidalnej”.
Był odznaczony Orderem Orła Białego i pruskim Orderem Orła CzarnegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 173, 174..
Zobacz też Szczepan Mały (domniemany ocalały Piotr III)
Uwagi
Przypisy