Jedną z pierwszych decyzji Pawła I, jako imperatora Rosji, było zwolnienie z twierdzy w Petersburgu generała Tadeusza Kościuszki. Wolność tę Kościuszko opłacił zresztą przysięgą wiernopoddańczą, za cenę uwolnienia z niewoli rosyjskiej 12 000 polskich jeńcówChris Cook, John Stevenson, Leksykon nowożytnej historii Europy 1763–1999, Warszawa 2000, s. 398.. Paweł I traktował Kościuszkę z szacunkiem, a nawet przepraszał za krzywdy wyrządzone mu przez jego matkę carycę Katarzynę II. Ostatecznie też monarcha podarował polskiemu generałowi 20 000 Polaków zwolnionych z więzień i łagrów rosyjskich, a do tego trochę rubli i wyposażył go w karetę na drogę do Ameryki. Kościuszko bowiem musiał przyrzec, że nie wróci do Polski. Po kilkunastu miesiącach wrócił do Europy, zamieszkując w Paryżu, a następnie w Szwajcarii. Oprócz Kościuszki uwolniono także pisarza Mikołaja Nowikowa (1744–1818). Szczególne względy okazywano gnębionemu przez Katarzynę II, Stanisławowi Augustowi PoniatowskiemuAndrzej Andrusiewicz, Carowe i cesarze Rosji, Warszawa 2001, s. 286..