przez cały rok razem z Lucjuszem Arruntiuszem Kamillusem Skrybonianusem , jako prokonsul zarządzał Sycylią. W 36 n.e. wszedł w skład komisji powołanej do oszacowania szkód spowodowanych przez groźny pożar Awentynu. Pod koniec życia cesarza Tyberiusza oskarżano go o obrazę majestatu, cudzołóstwa i o kazirodcze stosunki z siostrą Domicją Lepidą. Za oskarżeniami tymi stał prefekt pretorianów Makron. Domicjusz uszedł kary tylko dlatego, że cesarz wtedy zmarł. W grudniu 37 n.e. Agrypina urodziła ich jedyne dziecko Lucjusza Domicjusza Ahenobarba, przyszłego cesarza Nerona. Podobno składającym mu życzenia z okazji urodzin syna odpowiedział, że jego i Agrypiny potomek musi okazać się potworem, który przyniesie państwu zgubę. Domicjusz zmarł w styczniu 40 n.e. w Pyrgach w Etrurii na puchlinę wodną. Współspadkobierca trzyletniego Nerona, cesarz Kaligula, zagrabił większość majątku, a wdowę skazał na zesłanie.
Wywód przodków
Zobacz też drzewo genealogiczne Domicjuszów Ahenobarbów
Przypisy
Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Urodzeni w 17 p.n.e. Kategoria:Zmarli w 40