thumb|Biskup Józef Gawlina podczas odwiedzin oddziałów 2 Korpusu Polskiego w Casarano we Włoszech (16 maja 1946) thumb|Casarano (16 maja 1946) thumb|Józef Gawlina (z lewej) i płk Leopold Okulicki thumb|Płyta nagrobna arcybiskupa Gawliny, na cmentarzu wojennym na Monte Cassino thumb|Pomnik arcybiskupa Józefa Gawliny na Rynku w Raciborzu Józef Feliks Gawlina (ur. 18 listopada 1892 w Strzybniku, zm. 21 września 1964 w Rzymie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, generał dywizji Wojska Polskiego, biskup polowy Wojska Polskiego w latach 1933–1947, opiekun duchowy Polaków na emigracji w latach 1945–1964, arcybiskup ad personam od 1952 roku. Jan Paweł II określił go mianem „Biskup–Tułacz”, a przez Sekretariat Generalny II soboru watykańskiego nazwany po śmierci „Prawdziwym Pasterzem”. Kawaler Orderu Virtuti Militari.