thumb|«Abecedario demonstrativo»,Juan Pablo Bonet, 1620. Język migowy – język naturalny służący do porozumiewania się bez używania narządu słuchu, zazwyczaj przez same osoby głuche lub osoby słyszące z osobami głuchymi. Języki migowe są językami wizualno-przestrzennymiWizualnym, gdyż do odczytu potrzebny jest wzrok, zaś przestrzennym, gdyż wymaga przestrzeni a lokalizacja znaków migowych jest zmienna w stosunku do nadawcy i odbiorcy, przez co język migowy pozwala na budowanie różnych wypowiedzi z użyciem tych samych znaków. nabytymi drogą naturalnej akwizycji przez głuche dzieci od głuchych rodzicówOkoło 90–99% dzieci z wrodzoną wadą słuchu rodzi się w rodzinach, w których oboje rodzice są słyszący.. Pierwszą wersją pisaną języków migowych był opracowany w roku 1825 system Bébiana. W roku 1974 opracowano najbardziej popularną formę zapisu – SignWriting.