Jan Sechini, także Secchini, Sekini, Sechinius, Sechkini (ur. ok. 1570 w Przemyślu, zm. 1632), lekarz polski, profesor i rektor Akademii Zamojskiej.
Pochodził z rodziny mieszczańskiej, był synem Andrzeja. Studiował na Uniwersytecie Krakowskim, gdzie w 1596 obronił bakalaureat sztuk wyzwolonych. W 1601 ogłosił poemat Thalamus nuptialis z okazji ślubu córki podczaszego krakowskiego i poety Piotra Cieklińskiego, w którym opisał uroczystości weselne oraz dwór Cieplińskich w Lipniku pod Bieczem. W 1602 został zaproszony do Zamościa, przypuszczalnie za protekcją Cieplińskiego, blisko związanego z Janem Zamoyskim. Sechini został profesorem Akademii Zamojskiej i objął katedrę poetyki, wykładał także w nizszych klasach składnię i prozodię, a od 1603 dodatkowo uczył logiki. W 1605 przerwał na rok pracę w Zamościu, by uzyskać na uczelni krakowskiej tytuł magistra filozofii. Po powrocie do Zamościa był dziekanem Wydziału Sztuk Wyzwolonych (1606) i rektorem Akademii (1608/1609).