Część Księgi Ezdrasza (4,8–6,18 i 7,12–26) została napisana po aramejsku, a reszta po hebrajsku, gdyż Ezdrasz biegle władał oboma tymi językami.
Współczesna krytyka i biblistyka Przez długi czas krytycy kwestionowali niektóre partie Księgi Ezdrasza, uznając je za nieautentyczne, szczególnie cytowane w tej księdze reskrypty władców perskich. Jednak odkrycia archeologiczne z Elefantyny dostarczyły wystarczających dowodów by stwierdzić, że to właśnie krytycy byli w błędzie. Odkryte pisma, w tym królewski dekret do Żydów, potwierdził zbieżność języka i stylu z tekstem dekretów cytowanych w Księdze EzdraszaA.T. Olmstead, Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 15, 128..
Współczesna biblistyka wskazuje na to, że podobnie jak księgi Kronik oraz Nehemiasza, Księgę Ezdrasza stworzył „Kronikarz” – prawdopodobnie lewita z Jerozolimy, który pracował być może na początku epoki hellenistycznej (ok. 300 p.n.e.) i który wykorzystał wcześniejsze dokumenty stworzone przez Ezdrasza i Nehemiasza.
Zobacz też
Księgi Ezdrasza – nazwy ksiąg w różnych wydaniach.
Przypisy
Linki zewnętrzne Księga Ezdrasza w Biblii Tysiąclecia, biblia.deon.pl [dostęp 2025-06-08].
Ezdrasza, księga