Antyfona najczęściej jest zaczerpnięta z wykorzystanego psalmu lub jest połączona z wydarzeniem dnia lub okresu liturgicznegoInstitutio generalis de Liturgia Horarum, 36 [patrz np.: Liturgia Horarum iuxta ritum Romanum. Editio typica altera. I: Tempus Adventus, tempus Nativitatis. Libreria Editrice Vaticana 1985, s. 40]. Antyfony z psałterza najczęściej kończą się słowami Venite adoremus, a w okresie wielkanocnym Venite adoremus, alleluia.
W tradycyjnej wersji obrządku rzymskiego na końcu psalmu 95 dodaje się doksologię, z wyjątkiem okresu Męki Pańskiej, kiedy się ją opuszcza, i oficjum za zmarłych, gdzie zamiast niej jest werset Requiem aeternam. W nowym obrządku rzymskim doksologia jest zawsze bez wyjątku.
Wezwanie w śpiewanej i czytanej liturgii godzin mały|Schemat tonu 4g dla psalmu wezwania W obrządku rzymskim (obie formy) tradycyjnie w wezwaniu przez cały rok używa się psalmu 95 (w Biblii łacińskiej 94), który śpiewa się na jedną z uroczystych melodii ze specjalnej serii. Ze względu na to, iż melodie te powstały przed powszechnym przyjęciem w liturgii tekstu Wulgaty, w śpiewanej liturgii godzin dla tego jednego psalmu używa się przekładu starołacińskiego (Vetus Latina).