U gatunku tego występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samice są zauważalnie większe, masywniejsze i posiadają szerszy odwłok przystosowany do inkubacji jaj. Zazwyczaj charakteryzują się również znacznie gęstszym, intensywniejszym wybarwieniem niż samce. U samic w górnej części głowotułowia („na karku”) często widoczne jest tzw. siodełko – są to rozwijające się w jajnikach jaja, których kolor (od żółtego po intensywnie zielony) zależy m.in. od ubarwienia samej krewetki. Samce są mniejsze, smuklejsze, pozbawione siodełka, a ich barwy są najczęściej słabsze i półprzezroczyste.
Biologia i ekologia Rozmnażanie thumb|200px|Samica Neocaridina davidi z jajami inkubowanymi pod odwłokiem W odróżnieniu od wielu innych dziesięcionogów, krewetki z rodzaju Neocaridina charakteryzują się rozwojem prostym. Oznacza to, że z jaj nie wykluwają się swobodnie pływające formy larwalne, lecz miniaturowe (mierzące około 1–2 mm) wersje postaci dorosłych, zdolne do natychmiastowego żerowania na dnie. Zwierzęta te osiągają dojrzałość płciową w wieku około 2–3 miesięcy. Po kopulacji samica przenosi pod swój odwłok od 20 do około 40 zapłodnionych jaj. Czas inkubacji jest zależny od temperatury wody i trwa zazwyczaj od 3 do 4 tygodni.