Przewodnik po starożytnym Opactwie Cystersów w Sulejowie), nie nawiązuje do niej natomiast w żaden sposób wspomniany wyżej Michał Rawita-Witanowski w 1910 roku, przypisując zresztą fundację klasztoru komesowi Racławowi z rodu Adwańców zwanemu Skarbkiem; książę Kazimierz miał ją tylko zatwierdzić. Jest to zapewne spowodowane faktem, że tzw. Kopiarz sulejowski, czyli sporządzane od 1618 roku odpisy dokumentów nadań i przywilejów otrzymanych przez opactwo sulejowskie, z którego pochodzi większość informacji o początkach klasztoru, został przez Rawitę-Witanowskiego odnaleziony dopiero w roku 1930.. Klasztor zachował obowiązek udzielania stacjiTadeusz Brzeczkowski, Podatki zwyczajne w Polsce w XV wieku, w: Acta Universitatis Nicolai. Copernici, Historia XVIII – Nauki Humanistyczne”, z. 128, Toruń 1982, s. 58..
mały|266px|Romański kościół Kazimierz Sprawiedliwy przekazał cystersom wieś Sulejów, leżącą na szlaku handlowym łączącym północ i zachód Europy z Rusią. We wsi była komora celna, przy której funkcjonował spory targ, zatem posiadłość ta przynosiła niemały dochód. Cystersi dostali od księcia także kilka innych wsi, a leżące nad Nerem wsie Kępa, Mianów, Puczniew, Piotrów i Stefanów przekazał niezidentyfikowany komes, którego imię jest zapisane jako „Raslaus”.