Niski Jesionik (, ) – według podziału fizycznogeograficznego profesorów: Jerzego Kondrackiego i Wojciecha Walczaka mezoregion wchodzący w skład Sudetów Wschodnich i pasma Jesioników (). Znajduje się całkowicie w Czechach – na pograniczu Moraw i Śląska. Graniczy od północnego wschodu z Płaskowyżem Głubczyckim () na Nizinie Śląskiej, od północnego zachodu z Górami Opawskimi (), Wysokim Jesionikiem () i Hanušovicką vrchoviną, od zachodu z Obniżeniem Górnomorawskim (), od południowego wschodu z Bramą Morawską (), a od wschodu z Kotliną Ostrawską (). Za jego południowo-wschodnią część bywają uważane Góry Odrzańskie ().
Budowa geologiczna Masyw Niskiego Jesionika zbudowany jest ze skał metamorficznych, tzw. kulmu wschodniosudeckiego: łupków serycytowych, fyllitów, zieleńców i osadowych: piaskowców, łupków ilastych, mułowców, iłowców, zlepieńców, z wkładkami wapieni, łupków kwarcowych i łupków grafitowych. Stopień metamorfizmu skał maleje stopniowo ku wschodowi tak, że trudne jest postawienie granicy między skałami metamorficznymi a osadowymi.