Fajsal ibn Abd al-Aziz Al Su’ud (ur. 14 kwietnia 1906 w Rijadzie, zm. 25 marca 1975) – trzeci syn Abd al-Aziza ibn Su’uda, twórcy i pierwszego króla Arabii Saudyjskiej, król Arabii Saudyjskiej w latach 1964–1975.
Życiorys Wczesne lata Jego matką była Tarfa bint Abd Allah ibn Abd al-Latif asz-Szajch, którą Ibn Su’ud poślubił po zdobyciu Rijadu w 1902 roku. Poprzez matkę, Fajsal był spokrewniony z Muhammadem ibn Abd al-Wahhabim, twórcą wahhabizmu.
Jako jeden z najstarszych synów Ibn Su’uda, Fajsal pełnił odpowiedzialne funkcje w czasie gdy terytoria Arabii Saudyjskiej były jeszcze w fazie scalania – w 1925 roku odniósł znaczące zwycięstwo w Al-Hidżaz, a rok później po tym, jak w stolicy Al-Hidżaz, Mekce, jego ojciec ogłosił się królem tego regionu, Fajsala, w uznaniu zasług, mianował jego gubernatorem. Po ustanowieniu Arabii Saudyjskiej w 1932 roku został ministrem spraw zagranicznych.
Po podziale Palestyny na mocy decyzji ONZ i ustanowieniu Państwa Izrael Fajsal namawiał swego ojca, aby zerwał w odpowiedzi wszelkie stosunki z USA, ale jego rada nie została wysłuchana.