Straty wojsk Jacksona wyniosły 49 zabitych i 154 rannych, w tym wielu śmiertelnie.
Konsekwencje klęski Chociaż Czerwone Kije poniosły nad rzeką Tallapoosa porażkę, to resztki wrogich Krików nie poddawały się jeszcze przez kilka miesięcy. W sierpniu 1814 roku, wyczerpani i wygłodzeni, Krikowie Górni poddali się Jacksonowi w Wetumpka, w pobliżu obecnego Montgomery, w stanie Alabama. Kończący konflikt traktat z Fort Jackson z 9 sierpnia 1814 roku zmuszał Naród Krików do oddania Stanom Zjednoczonym 23 mln akrów (93 000 km kw.) ziemi (w tym blisko 2 mln akrów użytkowanych przez sojuszniczych Czirokezów). Pomimo protestów tych wodzów Krików, którzy walczyli po stronie Amerykanów, plemię utraciło ponad połowę ziem swoich przodków. Po pokonaniu Krików gen. Jackson mógł się skupić na wojnie z Brytyjczykami w rejonie Zatoki Meksykańskiej i – po rajdzie na hiszpańską Florydę i wyparciu Brytyjczyków z Pensacola – 8 stycznia 1815 roku pokonał ich ostatecznie w bitwie pod Nowym Orleanem. Wielu Krików, obawiających się represji Amerykanów, zbiegło na południe i osiadło przejściowo na Florydzie, gdzie Jackson najechał ich ponownie w 1818 roku.