Ludwik Niemiecki niezadowolony z nieprzychylnej dla niego sytuacji politycznej w 868 roku ponownie zaatakował. Po raz wtóry Morawianie stawili zwycięsko czoło nowemu najazdowi. W tym samym czasie papież uznał św. Metodego za morawsko-panońskiego biskupa i tym samym potwierdził całkowicie wysiłek misji, oraz uznał autonomiczną kulturalno-polityczną pozycję państwa wielkomorawskiego. W rzeczywistości oznaczało to uniezależnienie się od państwa wschodniofrankijskiego.
Koniec panowania Rościsław powierzył sprawowanie władzy nad Księstwem Nitrzańskim (autonomiczne księstwo, część Państwa Wielkomorawskiego) swojemu bratankowi Świętopełkowi, który zaczął rządzić wraz z Rościsławem.
W 870 roku Świętopełk zawarł porozumienie z Ludwikiem Niemcem skierowane przeciwko Rościsławowi, i powierzył Księstwo Nitrzańskie opiece króla frankijskiego. Świętopełk podniósł bunt przeciwko Rościsławowi. Władca morawski próbował zabić Świętopełka, ale ten osamotnionego księcia pokonał, uwięził i wydał Frankom. Rościsław został postawiony przed sąd Ludwika, skazany na śmierć, w drodze łaski karę śmierci zastąpiono oślepieniem.