Fokker G.I – holenderski dwusilnikowy ciężki samolot myśliwski.
Historia Geneza W latach 30. XX wieku popularna była koncepcja ciężkiego samolotu myśliwskiego, zdolnego do dalekich przelotów w osłonie wypraw bombowych, jak również samodzielnego atakowania nieprzyjacielskich bombowców na dalekich podejściach do celu bombardowań. Tego typu filozofię prezentowały między innymi amerykański Bell FM-1 Airacuda, francuski Potez 63 i niemiecki Messerschmitt Bf 110. W październiku 1934 roku francuskie Ministerstwo Lotnictwa ogłosiło specyfikację opisującą wymagania jakie powinien spełnić nowy samolot myśliwski, mający pełnić funkcję powietrznego stanowiska dowodzenia, kierującego działaniami jednosilnikowych myśliwców. Maszyna miała być napędzana dwoma silnikami, z prędkością rzędu 450 km/h na wysokości 4000 metrów oraz uzbrojeniem składającym się z dwóch stałych działek kalibru 20 mm i ruchomego stanowiska strzeleckiego do ochrony tylnej półsfery. W kolejnych miesiącach rozbudowano zadania stawiane przed nową konstrukcją o zdolność do zwalczania samolotów bombowych, wypełnianie misji eskortowych i atakowanie celów naziemnych. Zainteresowanie udziałem we francuskim konkursem wyraził holenderski producent lotniczy Fokker. Decyzję o budowie nowego samolotu podjęto w marcu 1935 roku.