Użycie teorii Mie, która opisuje rozpraszanie fali świetlnej na kropli, daje wyniki zbieżne z obserwacją, jednak nie daje wskazówek jak do tego dochodzi.

W 1947 r. Hendrik Christoffel van de Hulst zasugerował, że gloria powstaje z promieni odbijających się wewnątrz kropli jeden raz i padających na kroplę niemal równolegle do powierzchni kropli, postulował, że fala świetlna poruszając się tuż przy powierzchni kropli, zachowuje się jak fala powierzchniowa, a w wyniku dyfrakcji zmienia kierunek ruchu. Van de Hulst wyjaśnił glorię jako wzór interferencji odpowiadający toroidalnemu frontowi fali powierzchniowej.

Brazylijski fizyk sugeruje, że większość światła glorii jest wynikiem „tunelowania” energii do kropelki wody z promieni świetlnych, które wg optyki geometrycznej przechodziłyby tuż obok kropli omijając ją, oraz ich interferencji z falami wewnątrz kropli.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Gloria – opis i zdjęcia (plik pdf)

Kategoria:Atmosferyczne zjawiska optyczne