Andrzej Opaliński herbu Łodzia z Bnina (ur. 1575 lub 19 kwietnia 1576, zm. 19 grudnia 1623 w Ciążeniu) – biskup poznański w latach 1607–1623, sekretarz wielki koronny od 1605 rokuUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV–XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 147..
Życiorys Syn Andrzeja Opalińskiego i Katarzyny Kościeleckiej, brat Łukasza, marszałka wielkiego koronnego, i Piotra, krajczego koronnego.
Kanonik płockiej kapituły katedralnejAntoni Julian Nowowiejski, Płock : monografia historyczna / napisana podczas wojny wszechświatowej i wydrukowana w roku 1930, Płock , s. 333., prepozyt płockiej kapituły katedralnej w latach 1591–1607Antoni Julian Nowowiejski, Płock : monografia historyczna / napisana podczas wojny wszechświatowej i wydrukowana w roku 1930, Płock , s. 354.. W latach 1592–1595 studiował w Rzymie, gdzie uzyskał godność sekretarza i szambelana papieża Klemensa VIII. Po powrocie do kraju zajął się polityką. W objął 1604 roku urząd sekretarza wielkiego koronnego. Król Zygmunt III Waza wysłał go jako posła do cesarza Rudolfa II i Ferdynanda II, a w 1605 do papieża w celu uzyskania dla króla dyspensy na ślub z Konstancją Habsburżanką. Jednocześnie posłował na wielkopolski sejmik w Środzie w latach 1600, 1602 i 1606, usiłując bezskutecznie przekonać wielkopolską szlachtę do poparcia królewskiej polityki.