Na drugim biegunie znajdują się duże maszyny instytucjonalne. Komputery mainframe przetwarzają wielkie ilości danych na potrzeby instytucji i są obecnie używane m.in. jako serwery o wysokiej niezawodności, natomiast superkomputery, o największej mocy obliczeniowej, służą do czasochłonnych obliczeń naukowych i symulacji złożonych zjawisk, takich jak klimat czy procesy fizyczne. Według rankingu TOP500 z listopada 2025 roku najszybszym superkomputerem na świecie był amerykański El Capitan o mocy obliczeniowej ok. 1,8 eksaflopsa, a barierę eksaflopsa przekroczył w tym zestawieniu również pierwszy europejski system tej klasy, niemiecki JUPITER. Najliczniejszą i najbardziej rozpowszechnioną grupą komputerów są natomiast komputery wbudowane (), proste i tanie układy sterujące urządzeniami automatyki przemysłowej, elektroniki użytkowej, pojazdami czy sprzętem AGD.
Sieci komputerowe i Internet Od lat 60. XX wieku komputery łączy się w sieci komputerowe umożliwiające wymianę danych. Z uruchomionej w 1969 roku wojskowo-akademickiej sieci ARPANET wyewoluował Internet, a wynaleziony w 1989 roku w CERN przez Tima Bernersa-Lee system World Wide Web uczynił go medium powszechnego użytku. Współcześnie znaczna część przetwarzania danych odbywa się w modelu chmury obliczeniowej, czyli na serwerach w wielkich centrach danych, do których użytkownicy łączą się przez Internet.
Wpływ społeczny i gospodarczy