Pochodził z inteligenckiej rodziny. Jego ojciec był kustoszem Musée Calvet w Awinionie i autorem pracy „Évocation du vieil Avignon”; był antyklerykałem sympatyzującym z lewicą w czasach V Republiki i lokalnym historykiem. Matka była wychowana w katolickim domu. Zajmowała się muzyką i literaturą.
Girard za namową ojca ukończył paryskie École des Chartes, otrzymując w czasie okupacji niemieckiej dyplom archiwisty-paleografa. Nie był jednak zainteresowany pracą w archiwach i aby uniknąć wykonywania tego zawodu przyjął propozycję asystenta prowadzącego zajęcia z języka francuskiego w Stanach Zjednoczonych. Swoją karierę naukową rozpoczął na uniwersytecie w Indianie. Obronił doktorat w 1950 roku, ale faktyczny rozwój jego poglądów zaczął się dopiero kilka lat po tym wydarzeniu. Został na Indiana University do 1953 roku. Tematem jego pracy doktorskiej na Indiana University była "Amerykańska opinia o Francji, 1940-1943" Chociaż jego badania dotyczyły historii, powierzono mu również nauczanie literatury francuskiej, dziedziny, w której po raz pierwszy zyskał sławę jako krytyk literacki, publikując wpływowe eseje na temat takich autorów jak Albert Camus i Marcel Proust. W 1957 roku zaczął pracować na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.