thumb|Pierwszy numer pisma „Proletaryat” thumb|Ludwik Waryński, przywódca partii thumb|Tablica upamiętniająca lokalnych działaczy Proletariatu – Franciszka Cobela, Konstantego Koplina, Rocha Paszkowskiego w Tomaszowie Mazowieckim, wówczas dużym ośrodku przemysłu lekkiego (ulica Krzyżowa 30)
Socjalno-Rewolucyjna Partia Proletariat lub Międzynarodowa Socjalno-Rewolucyjna Partia ProletariatOdezwy i dokumenty sygnowano jako Socjalno-Rewolucyjna Partia, natomiast wydawnictwa prasowe „Proletaryat” i „Walka Klas” jako Międzynarodowa Socjalno-Rewolucyjna Partia. – pierwsza polska partia robotnicza opierająca się na założeniach marksizmu, anarchizmu i ideologii rosyjskiej Narodnej Woli (w historiografii PRL zwana również „I Proletariatem” lub „Wielkim Proletariatem”) funkcjonująca w Królestwie Polskim od 1882 do 1886. Jej pięciu działaczy zostało straconych przez władze carskie.
Historia Partia powstała w sierpniu 1882 roku w Warszawie. Jej założycielem był powracający w grudniu 1881 z Genewy Ludwik Waryński oraz działacze lokalnych kółek socjalistycznych Henryk Dulęba i Kazimierz Puchewicz. Waryński rozpoczął dyskusje w środowiskach robotników i studentów m.in. ze Stanisławem Krusińskim.