Partia wydawała własne czasopisma: w kraju: „Proletaryat”, zaś na emigracji w Genewie: „Walka Klas” i „Przedświt” (redaktor Stanisław Mendelson).

Program był próbą zastosowania marksizmu w warunkach polskich: rewolucja w interesie klasy robotniczej, hasło „proletariusze wszystkich krajów łączcie się” (internacjonalizm proletariacki), poprawa sytuacji bytowej, brak kwestii niepodległości, brak kwestii agrarnej. Zawierał jednak szereg intuicji, typowych dla programów anarchistycznych, co wynikało z kontaktów działaczy Proletariatu z rewolucjonistami z Narodnej Woli. Te charakterystyczne elementy, odstające znacznie od marksizmu-leninizmu, to m.in. przekonanie, że klasami rewolucyjnymi są także inteligencja, rzemieślnicy i chłopi, a nie tylko robotnicy fabryczni. Co więcej, działacze Proletariatu stali na stanowisku, że carat jako taki nie jest zjawiskiem klasowym, opiera się bowiem – ich zdaniem – na dobrze zorganizowanej biurokracji, a nie jakiejkolwiek klasie społecznejAndrzej Notkowski, Ludwik Waryński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1978, s. 239–243..

Przypisy

Kategoria:Partie i ugrupowania Królestwa Kongresowego Kategoria:Polskie organizacje rewolucyjne Kategoria:Polskie partie socjalistyczne Kategoria:Internacjonalizm