Alfred Szczepański (ur. 1840 w Tarnowie, zm. 8 maja 1909 w Krakowie) – polski działacz społeczny i patriotyczny, publicysta i prozaik posługujący się pseudonimem „Alf”. W okresie powstania styczniowego przywódca krakowskich „czerwonych”. Sekretarz katolicko-legitymistycznego w Wiedniu od jego założenia w 1880. Zajmował się także przekładami. Tłumaczył m.in. fragmenty poezji Tyrtajosa. Był redaktorem pisma Galicja.
Życiorys Urodził się w Tarnowie. W 1850 rozpoczął naukę w tutejszym gimnazjum, ale gdy w 1854 rodzina przeniosła się do Krakowa kontynuował naukę w Gimnazjum św. Anny. W 1857 roku po zdaniu matury studiował historię na Wydziale Filozoficznym UJ. Był jednym z inicjatorów walki o repolonizację uniwersytetu. Był obok Ludwika Kubali współautorem pisma w tej sprawie do ministra oświaty Leopolda von Thun und Hohensteina. Gdy studenci zawieźli pismo do Wiednia zostali aresztowani i po odeskortowaniu do Krakowa relegowano ich z uczelni. Po interwencji Józefa Dietla decyzję Senatu o relegowaniu anulowano. Szczepański ponownie napisał pismo w tej sprawie, które przesłał pocztą do Wiednia. Został aresztowany i oddany w kuratelę brata Antoniego oraz dwumiesięczny nadzór policyjny we Lwowie. Gdy wrócił w 1861 roku do Krakowa brał udział w demonstracjach organizowanych z okazji rocznicy powstania listopadowego.