Był asystentem i adiunktem w Katedrze Etyki KUL. Pod nieobecność zajętego obowiązkami biskupimi w Krakowie Karola Wojtyły faktycznie kierował pracami Katedry, objął formalnie Katedrę Etyki po wyborze swojego poprzednika na papieża w 1978. Otrzymał tytuł profesora nauk filozoficznych. W 1982 doprowadził do powstania międzywydziałowego Instytutu Jana Pawła II KUL (zajmującego się głównie nauczaniem papieskim) i został jego dyrektorem. Funkcję tę pełnił do 30 listopada 2006 roku (od 1 grudnia 2006 roku pozostawał jego dyrektorem honorowym).
Od 1988 był również redaktorem naczelnym miesięcznika tego Instytutu "Ethos". W pracy naukowej zajmował się etyką, metaetyką, godnością osoby ludzkiej, wartością życia człowieka. Ksiądz profesor Tadeusz Styczeń, nawiązując do myśli swojego Mistrza, rozwinął i pogłębił personalistyczną wizję etyki miłości i życia oraz wizję małżeństwa i rodziny jako communio personarum.
Autor ponad 300 prac z dziedziny etyki, m.in. Etyka niezależna, ABC etyki, Wprowadzenie do etyki, O etyce Karola Wojtyły-uczeń.