Pogrążony w żałobie po śmierci żony w 1946, w kolejnych tomach wierszy starał się równoważyć własną rozpacz wiarą w przyszłe braterstwo ludzi. Jego twórczość z ostatnich lat życia opierała się na prostych opozycjach dobra i zła, podstawowych pojęciach i symbolachA. Ważyk, Przedmowa, s. 14.. Po 1947 był autorem wiersza pt. Wiersz na śmierć generała Świerczewskiego.
Zmarł w roku 1952 na zapalenie płuc. Jest pochowany na paryskim cmentarzu Père-Lachaise.
Zbiory wierszy Capitale de la douleur, 1926 Le phénix, 1951 Poésie et vérité, 1942 Poésie ininterrompue I–II, 1946–1953 Poèmes politiques, 1948 Poèmes pour tous, 1948 Wiersze Paula Éluarda tłumaczyli na język polski m.in.: Stefan Flukowski, Jan Kott, Adam Ważyk, Ewa Fiszer, Paweł Hertz, Mieczysław Jastrun, Mieczysława Buczkówna, Zbigniew Bieńkowski, Jerzy Lisowski, Zbigniew Stolarek, Julia Hartwig, Józef Waczków, Krystyna Rodowska.
Przypisy
Bibliografia Nota biograficzna oraz A. Ważyk, Przedmowa, [w:] P. Éluard, Poezje wybrane, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa