Pod koniec XIV w. część rodzin tatarskich osiedliła się na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego, zachowując swoje dawne znaki, które uległy heraldyzacji, stając się herbami szlachty polskiej pochodzenia tatarskiego. Przykładem tamg w heraldyce polskiej są następujące herby: kniaziów Szyryńskich – odmiana tamgi rodu , carewiczów Adziubek Sołtan Ostryńskich – odmiana tamgi chana Dewlet Gereja, Abrahimowiczów, Arazowiczów, Czukajewiczów, Jadziczów, Hanasiewiczów (do dnia dzisiejszego) – tamga chana Złotej Ordy — Mengu Timura, rodu Sejtdziman Jakubowicz Najman – tamga rodu Kara-Keris z ułusu Najman, rodu Muchów – odmianą tamgi ułusu Dżałoir, kniaziów Chazbijewiczów i mirzów Juszyńskich – odmiana tamgi rodu Sahir z plemienia Oguzów, kniaziów Piotrowskich – potomków Najman-Bega, kniaziów Kryczyńskich – tamga Girejów, traktowana jako odmiana polskiego herbu Radwan
i inne.
Zobacz też tugra prawo bartne sarmatyzm
Przypisy
Literatura S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929. P. Dudziński, Alfabet heraldyczny, Warszawa 1997. T. Sulimirski, Sarmaci, Warszawa 1979.
Linki zewnętrzne Po rosyjsku: Tamga i jej funkcje oraz przykłady tamg starotureckich, madziarskich, sarmackich i in.
Kategoria:Heraldyka