Na zamieszczonym w artykule zdjęciu rzeczywiście widać na lewo od "domu" jakąś konstrukcje z kołami i dyszlem, na której Aleksander planował zbudowanie drugiej mobilnej izby, czyli wspomnianego "salonu"Aleksander Majkowski, Kultura pruska na Kaszubach, "Tygodnik Ilustrowany", Warszawa, nr 43 z 26 października 1907 r., s. 873-874..
W 1907 r. Franciszek przejął po ojcu Aleksandrze gospodarstwo nad jez. Wieprznica z domem-wozem. W 1909 r. został bezpodstawnie skazany za kłusownictwo na rok i 4 miesiące aresztu. Ponownie oskarżono go o kłusownictwo w 1911 r. i skazano na 3 lata więzienia, które odsiedział w Gdańsku. W tym samym roku zmarł jego ojciec Aleksander, a rodzina zmuszona została do opuszczenia domu-wozu i zamieszkania u sąsiadów. W 1914 Franciszek został powołany do armii pruskiej, w której służył do 1918. Po powrocie z wojny sprzedał zrujnowane gospodarstwo w Fingrowej Hucie i przeprowadził się do Kalisk Kościerskich, gdzie założył rodzinę, a w 1927 r. do Kloca koło Dziemian. W 1929 r. za walkę z zaborcą otrzymał od państwa parcelę w Rokocinie koło Starogardu Gdańskiego, obejmującą 12 ha ziemi, 6 ha łąk i jezioro o powierzchni ok. 13 ha oraz mieszkanie na terenie dawnego majątku i stary dom do rozbiórki. Za krnąbrność wobec władzy w czasach zaboru pruskiego został wyrzucony z własnego domu przez Niemców w 1939 r.